Një nënë mes protestave: “Rri, të lutem” dhe dilemat për maskat, kokoret e demokracinë
Një shkrim personal rrëfen bisedën e një nëne me vajzën 13-vjeçare që do të shohë protestat, mes thirrjeve publike dhe pyetjeve për përgjegjësinë e shkollës, pushtetit dhe prindërve. Autores i drejtohet Ben Blushit dhe Helidon Halitit, duke kërkuar më shumë se largime apo fajësime.
Të dielën, një autore shqiptare përshkroi bisedën me vajzën e saj 13-vjeçare, e cila kërkonte të ndiqte nga afër protestat dhe të vishte maskë, madje të kishte edhe një kokore si policët. Rrëfimi, i vendosur mes tryezës familjare dhe lajmeve të ditës, u kthye në një reflektim për mënyrën si mësohet demokracia dhe si u shpjegohet fëmijëve realiteti politik.
Shkrimi lidhet me dy tekste të botuara nga Helidon Haliti dhe Ben Blushi. Sipas autores, Haliti, i njohur me të kaluarën protestuese të Edi Ramës, i drejtohet sot kryeministrit me thirrjen “Ik, të lutem!”, ndërsa Blushi e sheh dhunën me gurë si pasojë të “shkollave të djeshme”. Autoria thotë se nuk i mjaftojnë as guximi i njërës qasje, as shpjegimi i tjetrës.
Ajo nënvizon se demokracia duhet të mësohet jo vetëm në rrugë, por edhe në shtëpi, në shkollë, në bibliotekë, në debate, në votime dhe në protesta paqësore ku nuk ka nevojë për t’u fshehur.
“Guri, pasi del nga dora, nuk pyet se kush ka të drejtë,”thekson ajo, duke refuzuar etiketimin e çdo të riu protestues si produkt i urrejtjes.
Në adresim ndaj Blushit, ajo pyet se çfarë “fuqie magjike” mund të ketë mësuesi për të korrigjuar gjithçka që fëmija sheh jashtë shkollës; ndërsa Halitit i kërkon përgjigje për ditën pas largimit të një lideri politik, duke paralajmëruar rrezikun e fokusimit të të gjitha fatkeqësive te një njeri i vetëm.
Autoria shprehet se qytetari duhet të ketë besim te shteti dhe te policia, të drejtën për të kundërshtuar kryeministrin, si dhe guximin për të marrë pjesë në protesta pa u fshehur. Ajo i kërkon vajzës të mos e shohë kokoren si kusht për qytetari, duke dëshiruar që brezi i ri të ketë arsye për të qëndruar në vend dhe të rritet për paqe, jo për një luftë të trashëguar.
